Select Page

Om 2.00 uur op voor zonsopgang op een bergtop

Om 2.00 uur op voor zonsopgang op een bergtop

Biep biep biep! De wekker gaat, het is 2.00 uur ’s ochtends. Normaal gesproken veel te vroeg om op te staan, maar vandaag willen we zonsopgang bekijken vanaf de Isthmus Peak. Dus kleden we ons snel aan en springen in de auto op weg naar de Isthmus Peak track.

Gewapend met een hoofdlamp liepen we in het stikdonker de berg op. Ik vond het behoorlijk eng, want je zag echt niks om je heen behalve soms wat oplichtende oogjes. We kwamen koeien, schapen en een buidelrat tegen en ik vond ze allemaal even eng. Gelukkig sleurde Corné me er langs en konden we de steile klim naar boven vervolgen. Hoe hoger we kwamen, hoe minder dieren er waren. Die vonden het waarschijnlijk ook te vermoeiend om zo ver naar boven te klimmen. Het maakte de wandeling in ieder geval een stuk minder stressvol.

De eerste tekenen van zonsopgang

Na een kleine twee uur begon de lucht al langzaamaan rood-oranje te kleuren en kregen we wel enigszins stress: we zouden na deze flinke klim ná zonsopgang op de top aankomen? We probeerden zo snel als we konden naar boven te komen, maar waren echt helemaal kapot. 3 uur later en 1.100 meter hoger waren we op de top en nog op tijd voor zonsopgang.

Een gekleurde lucht, bergtoppen aan alle kanten, uitzicht op Lake Hawea aan de ene kant en Lake Wanaka aan de andere kant: een magisch plaatje. Er was niemand anders op de top te bekennen, wat het nog een beetje meer bijzonder maakte. Dit was de klim naar boven meer dan waard!

Alleen op de wereld

Ook de terugweg – tijdens golden hour – was super mooi. We ontbeten op een grote rots in de zon met een prachtig uitzicht over Lake Hawea. De camera en drone draaiden overuren. Als je stil was hoorde je niks anders dan fluitende vogels. Pas een uur later kwamen we de eerste andere mensen tegen.

Het was heel gek om nu in het licht te zien waar we een paar uur geleden hadden gelopen, zonder enig idee waar we toen waren. De koeien en schapen waren nu ook een stuk minder angstaanjagend. 7,5 uur later waren we weer bij de auto: bekaf en met kapotte knieën en kuiten, maar erover eens dat dit een hele toffe ervaring was. Zelfs een aantal weken en heel veel mooie momenten verder (sorry, we lopen een beetje achter met onze blog) staat ie nog steeds hoog op ons favorietenlijstje!

Hi, wij zijn Sanne & Corné!

Wij zijn momenteel op weg met een campertje door Nieuw-Zeeland. Met onze passie voor reizen, fotografie, film en schrijven nemen we jullie graag mee op avontuur!

Volg ons op Instagram

Lees meer

2 Comments

  1. Joyce Boeijink

    Te gaaf, wat mooi. Dankjewel. In gedachten wandelde ik even mee.👌🙏🙏

    Reply
    • Sanne

      Wat leuk om te horen! 🤩 Daar doen we het voor!

      Reply

Submit a Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *